ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ କଳି

ଓଡ଼ିଶା ତାଜା ନ୍ୟୁଜ୍/୧୨ ଜୁଲାଇ ମଙ୍ଗଳବାର/ଭୁବନେଶ୍ୱର :- ଘରକରି କୋଉ ଘରେ ଅବା ସ୍ୱାମୀସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଝଗଡ଼ା ନାହିଁ l ଝଗଡ଼ା, ରାଗ, ଅଭିମାନ,ବିଷାଦ, ମିଳନ ଇଏତ ଦାମ୍ପତ୍ୟଜୀବନର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଙ୍ଗ l ସେଥିପାଇଁ ଗାଉଁଲି ଭାଷାରେ କୁହାଯାଏ,”ଘଇତା ମାଇପ କଳି, ସକାଳେ ସକାଳେ ମୁହଁ ଫଟା ଫଟି ସଞ୍ଜବେଳେ କୋଳାକୋଳି” l ଏହାହିଁ ପାରିବାରିକ ଜୀବନର ସ୍ବର୍ଗୀୟ ସୁଷମା l ଆମ ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ତ ଗଣ ଦେବତା, ସିଏ ବା ପୁଣି ଏଥିରୁ ବାଦ ଯିବେ କିପରି l ହେଲେ ମହାପ୍ରଭୁ ତ! ତାଙ୍କ ବଡ଼ ଘରର ଇଏ ବଡ଼ ଗୁମର କଥା l ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମାନବୀୟ ଲୀଳାର ଏହା ଏକ ରୋଚକ ଅଧ୍ୟାୟ l ସାଧାରଣ ମନୁଷ୍ୟ ଭଳି, ଏହା ଜଗତ ଠାକୁରଙ୍କ ବଡ଼ ଘରର କଳି l

ତେବେ ଏହାର ଗୁମର କଥା କଅଣ..?

ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ବା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କସହ ବିବାହର ତିନି ଦିନ ପରେ ପଡ଼େ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ l ସେଦିନ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦିବସ l ଭାଇ ଭଉଣୀଙ୍କ ସହ ମହାପ୍ରଭୁ ଭକ୍ତଙ୍କ ଗହଣକୁ ଆସି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ପାଣି ଢାଳି ହୋଇ ବହୁତ ଗାଧାନ୍ତି ଏବଂ ଭୀଷଣ ଜ୍ୱରରେ ପଡ଼ି ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀଙ୍କ ସହ ଅଣସର ଘରେ ରୁହନ୍ତି l ପନ୍ଦର ଦିନ ପରେ ସୁସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି l ପୂର୍ବନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଅନୁଯାୟୀ ସେ ଦାଣ୍ଡକୁ ଓଲ୍ହାଇ ଆସନ୍ତି ଓ ରଥଚଢ଼ି ଭାଇଭଉଣୀଙ୍କୁ ଧରି ଗୁ୍‌ଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରକୁ ଚାଲି ଯାଆନ୍ତି l ସ୍ନାନ ବେଦୀକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ଚତୁର୍ଥୀ ହୋମ ଆଦି ହୋଇ ସାରିଥାଏ,କିନ୍ତୁ ସେ ଅଣସର ଘରେ ରହି ଥିବାରୁ ସପ୍ତ ମଙ୍ଗଳାର ବାହା ଗଇଣ୍ଠାଳ ଫିଟା କର୍ମ ଆଦି ହୋଇପାରି ନଥାଏ l ଗୋଟିଏ ଦିନ ବି ସେ ମାଆ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସହ ଏକାନ୍ତ ବାସରେ ବିତାଇ ନ ଥାନ୍ତି l ପୁଣି ଗୁଣ୍ଡିଚା ଯାତ୍ରାରେ ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଠାକୁରାଣୀଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନନେଇ ଭାଇ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଧରି ବାହାରି ଯାଆନ୍ତି l

ଏହାକୁ କୋଉ ଘରଣୀ ସହିବ..?

ପାଞ୍ଚ ଦିନ କାଳ ମାଆ ଅନାଇଁ ବସିଲେ,ପ୍ରଭୁଙ୍କର କିଛି ଖୋଜ ଖବରନାହିଁ l ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲେ ନାହିଁ ମାଆ l ମହାରୋଷ ହୋଇ ଦାସୀ, ସେବକ ମାନଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ,ମୋ ପାଲିଙ୍କି ସଜକର ତ, ମୁଁ ଯାଇ ଟିକିଏ ଦେଖି ଆସେ କି ଲୀଳା ଚାଲିଛି l ଆଡ଼ପ ମଣ୍ଡପରେ ଦେଢ଼ଶୁର ବସିଛନ୍ତି, କେମିତି ଆଗକୁ ଯିବେ ! ଓଢଣୀଟା ଟାଣି ଆଣି ନାକଚଣା ଦ୍ୱାର ଦେଇ, ଚୁପ କରି ଦେଖିଲେ, ଭାଇ ଭଉଣୀ ତିନିହେଁଙ୍କ କି ଆନନ୍ଦ ଚାଲିଛି l ଫୁଲେଇ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ତ ଭାରି ଗେହ୍ଲଇ ହେଉଛି l କଅଣ ଆଉ କରିବେ l ମୋହଚୁର୍ଣ୍ଣ ଟିକିଏ ପକାଇ ଦେଇ ଆସି ବାହାରେ ଦେଖନ୍ତି ତ ନନ୍ଦିଘୋଷ ଠିଆ ହୋଇଛି l ସବୁ ନାଟର ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ଏଇ ନନ୍ଦିଘୋଷ, ଏପରି କହି ମୁଗୁରରେ ପାହାରେ ପିଟି ଦେଲେ ଯେ,କାଠ ଖଣ୍ଡିଏ ଭାଙ୍ଗି ଗଳି ପଡ଼ିଲା l

ସେ କାଠ ଖଣ୍ଡଟାକୁ ଧରି ତମ ତମ ହୋଇ ବାହାରି ଆସିଲେ l କାଳେ କିଏ ଦେଖିନେବ ଭାବି ସିଧା ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରକୁ ନଆସି ହେରାଗୋହିରି ସାହି ଦେଇ ଫେରି ଆସିଲେ l ନବଦିନାତ୍ମକ ଯାତ୍ରା ସାରି, ମହାପ୍ରଭୁ ବାହୁଡ଼ାରେ ଫେରି ଆସିଲେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ନିକଟକୁ l ସିଂହଦ୍ୱାର ସାମ୍ନାରେ ରଥ ଉପରେ ଥାଇ ମହାପ୍ରଭୁଏକାଦଶୀ ଦିନ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟମୟ ସୁନାବେଶ ତଥା ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଅଧର ପଣା ନୀତି ସମାପ୍ତ କଲେ l ଘୋଷ ଯାତ୍ରା ପର୍ବର ସମାପ୍ତି ଏହିଠାରେ l ଏବେ ଭାଇ ଭଗ୍ନୀଙ୍କୁ ଧରି ମହାପ୍ରଭୁ ଫେରିଯିବେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ରତ୍ନବେଦୀ ଉପରକୁ l ତେଣେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ମାଲିକାଣି ଜଗି ବସିଛନ୍ତି ଠିକ ବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପାନେ ଦେବେ ବୋଲି l

ମହାପ୍ରଭୁ ରଥରୁ ଓହ୍ଲାଇ ସିଂହଦ୍ୱାରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସିଆଡୁ ଦାସୀ,ସଖି ମାନଙ୍କ ସହ ଆସି ସିଂହଦ୍ୱାର କବାଟ କିଳି ଦେଇ କହିଲେ :-

ତୁମ୍ଭର ଏ ପୁରେ ବିଜେ କରିବାର ଉପୁଜିବ ବଡ଼ ଲାଜ l ଯାଅ ଯାଅ ଫେରି ନୀଳାଦ୍ରିବିହାରୀ
ଭଉଣୀକି ନେଇ ଆଜ l  ଆରମ୍ଭ ହୋଇଗଲା ମହାପ୍ରଭୁ ଏବଂ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ା “ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ କଳି ” l ମହାପ୍ରଭୁ ଚିଡ଼ି ଯାଇ କହିଲେ,”ଏ ନାରୀ ଜାତିଟା ସବୁ ଅନର୍ଥର ମଞ୍ଜି,ଭଲା ବିଧାତା ୟାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଲା, ତାଙ୍କରି ପାଲରେ ପଡ଼ି ପୁରୁଷମାନେ ସବୁବେଳେ ଦହଗଞ୍ଜ ହୋଇ ମଲେ l ଦୁନିଆଁଯାକ ରାଗ ରୁଷା ତାଙ୍କରି ଠାରେ l ଟିକିଏ କଟୁ କଥା ବି ସହ୍ୟ କରି ପାରିବେନି l ହଉ ଲୋ ପଦ୍ମମୁଖୀ,ତୋ ଶ୍ରୀମୁଖକୁ ଝୁରି ଝୁରି ମୋର ଦେହ କଣ୍ଟା ହେଲାଣି l ନଅଦିନ ମୋତେ ନଅ ଯୁଗ ପ୍ରାୟ ଲାଗୁଛି l

ଏବେ ଗୁମାନ ତେଜ୍ୟା କରି କବାଟ ଖୋଲ “l ମାଆ ପରା ସାଗରଦୁଲଣୀ l ପିତା ତାଙ୍କର ସ୍ୱୟଂ ରତ୍ନାକର l ସିଏ କି ସହଜେ ଛାଡ଼ନ୍ତି l ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ,ହଉ ସେ ସିହାଣିଆ କଥା ସବୁ ଛାଡ଼, ଏ ଭଙ୍ଗା କୁଡ଼ିଆଟାରେ କାହିଁକି ପଶିବ, ଯାଅ ସେହି ଅଲାଜୁକି ଭଉଣୀଟାକୁ ଧରି ବୁଲୁ ଥାଅ l ମୁହଁରେ ତାର ତ ଲାଜ ସରମ କିଛି ନାହିଁ l ଇଏ ତା’ ଜାତି ସ୍ଵଭାଵ l ବାପ ନନ୍ଦ ଗୋଉଡ଼,ଝିଅ ଜେମା ଦେଇ, ମୁହଁରେ ହଳଦୀ ମେଞ୍ଚାଏ ମାଖି,ଛାତିକୁ ଫୁଲାଇ, ବାହା ଦୋହଲାଇ ଦାଣ୍ଡରେ ଘିରି ଘିରି ବୁଲିବା ତ ତାର ସ୍ଵଭାଵ, ଯେମନ୍ତ ଭାଇକୁ ତେମନ୍ତ ଭଉଣୀ, କେହି କାହାକୁ କମ୍ ନୁହେଁ l ଆଚ୍ଛା କହିବ କି ପ୍ରଭୁ ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ତ ଇନ୍ଦ୍ର,ଚନ୍ଦ୍ର,ବରୁଣ ସର୍ବ ଦେବାଦେବୀ ଆସୁଛନ୍ତି,କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ପୁଣି ଆପଣ ଗଲେ l

ସେ ଗୋପ ଗଉଡ଼ୁଣୀ ମାନଙ୍କ କଥା ମନେ ପଡ଼ିଲା କି..?

ମହାପ୍ରଭୁ କହିଲେ, ଦେବୀ ତୁମର ମନେ ନାହିଁକି ମାଆ ଗୁଣ୍ଡିଚାଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେ କଥା ଦେଇଥିଲୁ ବୋଲି l ତମେ ତ ଜାଣ ମୁଁ ଭକ୍ତ ଭାବଗ୍ରାହୀ ବୋଲି l ଭକ୍ତ ବାଞ୍ଛା ତ ଆମେ ଯୁଗେ ଯୁଗେ ପୁରାଇ ଆସିଅଛୁ l ମାଆ କହିଲେ ହଉ ହେଲା l ମୋତେ ତାହେଲେ ଟିକିଏ ବୁଝାଇଦିଅ ମୋତେ ସାଙ୍ଗରେ ନେଲନାହିଁ କେଉଁଥି ପାଇଁ l ଚତୁର ଚିନ୍ତାମଣିଙ୍କୁ କଥାରେ କିଏ ପାରିବ l ପୁଣି ସେ କହିଲେ,ଆରେ ପ୍ରାଣସହୀ ଇଏ ତ ସାମାନ୍ୟ କଥା l ସାଙ୍ଗରେ ଦେଢ଼ଶୁର ଥିଲେ ପରା !!! ଏହା କଣ ଦାଣ୍ଡକୁ ଶୋଭାପାଇଥାନ୍ତା l ବୃଥାରେ ତୁମେ ଖାଲି ଅଭିମାନ କରୁଛ, ଦେଖ ତୁମପାଇଁ କେତେ ଗହଣା, ଶାଢ଼ୀ, ଚୁଡ଼ି ଆଣିଛି l ତାକୁ ସବୁ ଗଣିକରି ରଖ, ଆଉ ଏବେ କବାଟ ଫିଟାଅ l ଏତେ କହିଲାପରେ ମଧ୍ୟ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ନବୁଝି ପୁଣି କହିଲେ ଏସବୁ ଯାହା ଆଣିଛ, ମୁଁ ସେସବୁ ପାଇଁ ଭାର୍ଜନ ନୁହେଁ l ହେ ସଠ ନାଗର,ଆଉ ସେ ଭୁଲା ଭୁଲି କଥା ନ କହି ଚାଲି ଯାଅ l ଉଚ୍ଛୁର ହେଲେ ସିଆଡ଼େ ପୁଣି ଗଉଡ଼ୁଣୀମାନେ କୋପ କରିବେ l

ଉଠ ଉଠ ମଠ ନ କର ହେ ଶଠ ନାଗର ମୁକୁଟ ମଣି l ଉଛୁର ହୋଇଲେ କୋପ କରିବେଟି
ଗୋପପୁର ଗଉଡ଼ୁଣୀ l ସେ ଗଉଡ଼ୁଣୀଙ୍କ ଭାବ ମୋଠାରେ କାହୁଁ ମିଳିବ l କେତେ ଆଖି ଠରାଠରି କେତେ କଣ୍ଟ କାରକରି l ଲାଜ ବୋଲି ଯୋଡ଼ିଏ ଅକ୍ଷର ତ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ନାହିଁ l କିଏ କହୁଛି ନିଆଁ ଗିଳା, କିଏ ଷଣ୍ଢ ମରା, ପୁଣି କିଏ କହୁଛି ଚଢ଼େଇଚିରା,ବସ୍ତ୍ର ଚୋର l ସେ ସବୁ କଟୁ ବଚନ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ତ ଆପଣ ରସିକ ରତନ ମଣି l  ଗୋପୀଙ୍କ ନିନ୍ଦା ଶୁଣି, ଗୋପୀନାଥ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲେ ନାହିଁ l ମହାକ୍ରୋଧ ହୋଇ କହିଲେ,ରେ ମୁଢ଼ା,ତୁ ହିତାହିତ ଜ୍ଞାନ ହରାଇବସିଲୁ,ଗୋପୀଙ୍କ ନିନ୍ଦାକରି ଜାଣ,ମହା ଅପରାଧରେ ଭାଗୀହେଲୁ l

ଏଇଥିପାଇଁ ତ ତୋତେ ସମସ୍ତେ ଜଗତରେ ବାଇ ଠାକୁରାଣୀ ବୋଲି କହନ୍ତି,ତୋର ମରମ ବଳିଆ ଦାସ ଠିକ ଜାଣିଥିଲା l ତେଣୁ ତ ସେ କାଣି,କୁଜି, କାଲୁଣି ବୋଲି ତୋତେ କହୁଥିଲା l ତୋ ଦାଉ ମୁଁ ବୋଲି ସହିଛି,ଅନ୍ୟ କିଏ ହୋଇଥିଲେ ନାଁ କେଉଁ କାଳରୁ ତିଳକ, ଚିତା, କୋଉପୀନ ମାରି ଯୋଗୀ ହୋଇ ଯାଇ ସାରନ୍ତାଣି l ବଡ଼ ଭାଇ ବଳରାମ ଛିଡ଼ାହୋଇ ସବୁ ଶୁଣୁଥାନ୍ତି l ସେ ଦେଖିଲେ କେହି କାହାକୁ କମ୍ ନୁହଁନ୍ତି l ବଡ଼ ଠାକୁର,ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଗାରଡ଼େଇ ଅନାଇ କହିଲେ, ଆରେ କହ୍ନାଇ,ତୁତ ଜମା ଭଲଲୋକ ନୋହୁଁରେ, କେଡ଼େକେଡ଼େ କୁବଚନ ସବୁ ତୁ ବୋହୂକୁ କହୁଛୁ, ତୋର ଏ ଫୁଲାଫାଙ୍କିଆ ଆଚରଣ କାଳେ କାଳେ ଗଲା ନାହିଁରେ l

ଆରେ ଦାଣ୍ଡ,ହାଟ କଥା ସବୁ ମୁଁ ବୁଝୁଛି l କେଉଁଠୁ ଡାଲି ଆସିବ,ତଣ୍ଡୁଳ,ଜାଳ,ଘିଅ ଆଦି ଆସିବ, ସବୁ ମୁଁ ବୁଝୁଛି l ସୁରୁଖୁରୁରେ ଘର ଚଳାଇ ନେଉଛନ୍ତି ବହୁ l ତୁ ତ ସାହୁ ଭଳିଆ ବସି ପେଟେ ପକାଇ ଦେଉଛୁ l କଅଣ ଆଉ ଛୁଆଟିଏ ହୋଇ ରହିଛୁ ତୁ ! ଏସବୁ ଘର ଖଡ଼ବଡ଼ିଆ କଥା ଆଉ ଦିନେ ଯେବେ ମୁଁ କାନରେ ଶୁଣିବି ତୋତେ ନିଶ୍ଚୟ ଭିନ୍ନେ କରିଦେବି l ଦେଢ଼ଶୁର ତ,ବଡ଼ଠାକୁର ମାଆ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଟିକିଏ ବାଁରେଇ କହିଲେ, ହଉ ମାଆ, ସବୁ ଏହି କହ୍ନାଇର ଭୁଲ, ସବୁ ହାର ମୋ ଭାଇର ହେଲା l ମାଆ, ତୁମେ ମନରୁ ସବୁ ଅଭିମାନ ତେଜ କର l ବଡ଼ ଠାକୁରଙ୍କ ଶ୍ରୀମୁଖରୁ ଏଭଳି ସନ୍ତୋଷ ବାଣୀ ଶୁଣି ମାତାଙ୍କ ଅଭିମାନ ତୁଟିଗଲା l ଦାସୀମାନଙ୍କୁ ଡାକି ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ କବାଟ ଖୋଲି ଦେବା ପାଇଁ l

ଓଢଣୀଟି ଟାଣିଦେଇ ବଡ଼ ସାମନ୍ତଙ୍କୁ ହାତଯୋଡ଼ି କହିଲେ, ଆହା କେତେବେଳୁ ଆପଣ ଛିଡ଼ାହୋଇ ରହିଲେଣି, କେତେ କଷ୍ଟ ହୋଇ ଥିବ ଆପଣଙ୍କୁ l ଏ ଅପରାଧୀନୀକୁ କ୍ଷମା କରିବେ ପ୍ରଭୁ l
କଳିର ଅନ୍ତଃ ହୋଇଗଲା l ମହାପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥେ ମାଆ କମଳିନୀଙ୍କୁ ଚାହିଁ ମୃଦୁ ମୃଦୁ ହସି କହିଲେ, ହେ ସୁମୁଖୀ ! ହେ ଚନ୍ଦ୍ରଵଦନୀ ! ନିଅ ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ କେତେ ସବୁ ଉପହାର ଆଣିଛି,ଆଉ ତା’ ସହିତ ଏହି ସୁମିଷ୍ଟ ରସଗୋଲା l ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ମାନବୀୟ ଲୀଳା ସମାପ୍ତ ହେଲା l ଭକ୍ତଙ୍କ ଘଣ୍ଟ ଘଣ୍ଟା ହରି ବୋଲ ହୁଳହୁଳି ଧ୍ୱନୀରେ ଠାକୁର ମାନେ ହଲି ଝୁଲି ଧାଡ଼ି ପହଣ୍ଡିରେ ଯାଇ ବିଜେହେଲେ ନୀଳାଦ୍ରୀ ମଣ୍ଡପରେ l ଜନୈକ କବି ଗୌର ଚରଣ ଦାସ ରଥଯାତ୍ରାର ଏହି ଅନ୍ତିମପର୍ବ ନୀଳାଦ୍ରୀ ବିଜେ ବର୍ଣ୍ଣନା ଶେଷରେ ଗାଇଲେ :-

ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ ମିଳନ ହୋଇଲେ ସର୍ବଜନେ ବୋଲ ହରି ନାରାୟଣ ନାମ ସୁମରିଲେ ତୁମ୍ଭେ  ଭବସିନ୍ଧୁଁ ଯିବ ତରି ll ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ଭଜରେ ମାନସ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମିଳିବ ବାସ । ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ ଚରଣେ ଶରଣ