ଓଡ଼ିଶା ତାଜା ନ୍ୟୁଜ୍ ( ୩୦ ସେପ୍ଟେମ୍ୱର ଗୁରୁବାର ) ଭୁବନେଶ୍ୱର :- ସେ ସାହେବାଣୀ ଟି, ସାହେବଙ୍କ ର ସ୍ତ୍ରୀ ଟି, ଆସିଲେ ଖାଲି ଲସର ପସର ହେବ, କଥା କହିବ ଯେ ଗପର ପେଡ଼ୀ । ବର୍ଷ କୁ ଦି ଥର ଆସିବ। ଶାଶୂ, ଶ୍ବଶୁର, ଦିଅର, ନଣନ୍ଦ ଙ୍କ ବୋଝ, କ’ଣ ଚାକିରି ଦାୟରେ କିଛି ଜାଣିଲାନି। ଆସିଲେ ତାର ସହରୀ ଗପ ସରିବନି ।। “ସବୁ ଚାକର ଚାକରାଣୀ ଙ୍କୁ ଖାଲି ଦେଇ ଥୁଇ କରାୟତ୍ତ କରି ନେଇଛି। ସେ ଆସିବା ମାତ୍ରେ ସମସ୍ତେ ଯେ ଖାଲି “ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ ବୋହୂ, “ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ ବୋହୂ ହେଉଥିବେ। “ଶାଶୂ ଙ୍କୁ ଦେଖୁନ ସାନ ଟା ଆସିବ ଯେ ଦୁଆର ମୁହଁରେ ବସିକି ପହରା ଦେଉଛନ୍ତି। ” “ଦୂରରେ ରହିବ, କିଛି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବନି, ଆସିଲେ ଖାଲି ଦି ହାତ ଝାଡ଼ି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଦେଲେ କ’ଣ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହୁଏ । ଦେଖେଇ ହେବାରେ ତାକୁ କେହି ଟପି ଯାଇ ପାରିବେନି ।।
ଭାଇ ଭାଉଜ ଙ୍କ ଆକ୍ଷେପ ସବୁ କଥା କାନକୁ ଯାଏ, ଚୂପ୍ ରହନ୍ତି, ପ୍ରତିବାଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଥରେ ଥରେ ମନୁଷ୍ୟ ଯେ ପରିସ୍ଥିତି ର ଚକ୍ରାନ୍ତ ରୁ ମୁକୁଳି ପାରେନି ଏକଥା ଅନୁଭବୀ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ବୁଝିପାରିବେନି ।। ଖରାମାସିଆ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଯେତେବେଳେ ଗାଁ ରେ ଶିତିକଣ୍ଠ, ହିରଣ୍ମୟୀ ଏବଂ ପିଲାମାନେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି ଗାଁ ରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଘରେ ବାପା ମା ଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥାଏ ।। ଗାଁ ରେ ଅଳ୍ପ ଭୋଲଟେଜ୍, ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ହୋଇ ଜଳୁଛି କିନ୍ତୁ ପୁରୁଣା କାଳିଆ ଘର ହୋଇ ଥିବା ଯୋଗୁଁ ଆଲୋକ ଏବଂ ବାୟୁ ଚଳାଚଳ ର ଉତ୍ତମ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି। ଶାଶୂ ଶ୍ବଶୁର ଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରି ଅଳ୍ପ କିଛି କଥା ଭାଷା ହୋଇ ଉଠିଗଲା ତା କକ୍ଷ କୁ ହିରଣ୍ମୟୀ ।।
ଜୀବନର ଭିନ୍ନ ଏକ ପରିସ୍ଥିତି ରେ ସେ, ଶାଶୁ, ଶ୍ବଶୁର ଏବଂ ପରିବାର ର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ଆଜି ଉପସ୍ଥିତ। ଖାଇବା ପିଇବା ଦେବା, ଔଷଧ ପତ୍ର ଆଦି ର କୌଣସି ପ୍ରକାର ଅବହେଳା କରିନାହାନ୍ତି ଅନ୍ୟ, ପୁଅ, ନାତି ମାନେ ।। ସେବାଯତ୍ନ, କପଡା ସଫା ଆଦି କାମ ପାଇଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ଟିଏ ମଧ୍ୟ ନିୟୋଜିତ କରିଦେଇ ଛନ୍ତି ।। ରାତିର ନିସ୍ତବ୍ଧ ପ୍ରହର ଟା କିନ୍ତୁ ଶାଶୂ ଏବଂ ଶ୍ବଶୁର ଏକୁଟିଆ, ଦିନସାରା ସମସ୍ତେ ଯେ ଯାହା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ରାତିଟାକୁ ସେମାନେ ବାଣ୍ଟି ପାରିବେନି ।।
ବିରାଟକାୟ ଘରେ ଅଶତୀପର ବୟସ ର ଶ୍ବଶୁର ଙ୍କ ସମସ୍ତ ଅର୍ଦଳି ଶାଶୂ ସହ୍ୟ କରନ୍ତି।।
“”ଏ କୁଆଡ଼େ ଗଲୁ ? “” “”ଏ ପାଣି ଦେ ! “” ,ଔଷଧ ଦେ, ଚାଦର ଘୋଡ଼ାଇ ଦେ, ମୋ ପାଖରେ ବସିଥା ।। ଔଷଧ ଚାପରେ ଶ୍ବଶୁର ଦିନ ସାରା ଶୋଇବେ ସିନା ରାତିରେ ତାଙ୍କ କଥା ବାର୍ତ୍ତା ଚାଲିଥାଏ ।। ହିରଣ୍ମୟୀ ଜୀବନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟର ପୀଡ଼ା ସବୁ କୁ ପାଖରେ ଦେଖି ପୂରାପୂରି ସ୍ଥାଣୁ ପାଲଟି ଯାଇଛି । ଏଇମିତି କିଛି ଦିନ ବିତି ଯାଏ। ଖରା ଛୁଟି ରେ ସେମାନେ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଅନେକ ବନ୍ଧୁ ବାନ୍ଧବ ଆସୁଛନ୍ତି ସତେ ଯେମିତି ଏକା ସାଙ୍ଗରେ ଦିଅଁ ଦେଖା ଓ କଦଳୀ ଖିଆ ହୋଇ ଯିବ।
