୧୭ ଏପ୍ରିଲ୍ ,୨୦୨୩ (ଓଡ଼ିଶା ତାଜାନ୍ୟୁଜ ) ଭୁବନେଶ୍ୱର :- ସେଦିନ ଆଜିକା ଦିନ ଅର୍ଥାତ ୧୯୯୭ ମସିହା ଅପ୍ରେଲ ୧୭ ତାରିଖ ଦିନ ୨.୨୦ ମିନିଟ ରେ ମୁଁ କାଳୀ ସାର (କାଳୀ ପ୍ରାସାଦ ମିଶ୍ର ,ସ୍କାଉଟ କମିଶନର) ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କେତେଜଣଙ୍କ ସହିତ, ନବୀନ ନିବାସରେ ପହଞ୍ଚିଲି। ଯେତେବେଳେ ସ୍କାଉଟ ୟୁନିଫର୍ମ ପିନ୍ଧି ମୁଁ ରାସ୍ତାରେ ଆସୁଥିଲି ,ଆଶ୍ଚଯ୍ୟ ହେଇ ଯାଉଥିଲି, ରାସ୍ତା ରେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ନିଜ ମନକୁ ମନ ଦୋକାନ ବଜାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ କରି ନବୀନ ନିବାସ ଆଡ଼େ ଚାଲିଛନ୍ତି ଦେଖିଲି, କେହି କାହାକୁ କହିନାହାଁନ୍ତି କି କିଛି ସରକାରୀ ବେସରକାରୀ ଘୋଷଣା ନାହିଁ ,କିନ୍ତୁ କାହିଁକି କେଜାଣି ସମସ୍ତେ ଧାଇଁ ଛନ୍ତି ଏକ ମୁହାଁ ହେଇ, କାହାସହିତ କାହାର କଥା ନାହିଁ ସିଧା ନବୀନ ନିବାସରେ ।
ରାସ୍ତା ଉପରେ ଏମିତି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମୁଁ ବୋକା ପାଲଟି ଯାଇଛି ।କାଳୀ ସାର ଙ୍କୁ ପଚାରିବାରୁ ସେ କହିଲେ , ମହଂତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ମର ଶରୀର କୁ ବି ଏଭଳି ଦେଖିବା ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ ପ୍ରଥମେ କିନ୍ତୁ , ଆଜି ବିଜୁବାବୁଙ୍କ ମର ଶରୀରକୁ ଦେଖିବା କୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଏହା ଭାରତର ଇତିହାସ ରେ ଦିତୀୟ । ନବୀନ ନିବାସରେ ଆମେ ଦୁହେଁ ପହଞ୍ଚି ଦେଖିଲୁ ମଣିଷ ମାନଙ୍କ ର ଏକ ନିରବ ସମୁଦ୍ର ,ସମସ୍ତେ ଥରେ ମାତ୍ର ଦେଖିବା ପାଇଁ ବିକଳ, ସେହି ଠେଲା ପେଲାରେ ବହୁ କଷ୍ଟରେ ଗାଡି ଉପରକୁ ଚଡି ସ୍କାଉଟ ଗାଇଡ଼ ପତାକା ଟି ମରଶରୀର ଉପରକୁ ଘୋଡ଼ାଇ ଦେଲା ବେଳକୁ, ମୋର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ରୋଭର ପୁରସ୍କାର ଟି ଛିଡି କେଉଁଠି ପଡ଼ିଗଲା ।
୧୯୯୫ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨୮ ତାରିଖରେ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ପ୍ରାଣନାଥ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିବସରେ ମାନ୍ୟବର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକ ମୁଖ୍ୟ ଅତିଥି ହେଇ ଆସିଥିଲେ, ମଞ୍ଚ ଉପରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିଲେ ମୋର ଅତିବ ପ୍ରିୟ ସାର ତଥା କଲେଜର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ମେଜର କ୍ଷୀରୋଦ ପ୍ରସାଦ ମହାନ୍ତି ଥାନ୍ତି ,ମୁଁ ଶେଷ ବର୍ଷ ର ଛାତ୍ର, ବିଜୁବାବୁଙ୍କ ଠାରୁ ନେଇଥିଲି ଅଲରାଉଣ୍ଡର ପୁରସ୍କାର….. ଏବେ ଭାବନ୍ତୁ …..ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ??? ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ୧୯୯୬ ନବୀନ ନିବାସରେ ସେ ଥାନ୍ତି, ମାନ୍ୟବର ସାଂସଦ, ଆମେ କଲେଜ ପିଲା ବୁଲି ଯିବା ପାଇଁ ଯାଇଥିଲୁ ଚାନ୍ଦ ମାଗି, ସେ କାଠ ତିଆର ଚୌକି ଉପରେ ହଲି ହଲି ପଚାରିଲେ କୁଆଡେ ଯାଉଛ?
ମୁଁ କହିଲି କପିଳାସ, ବହୁତ ଜୋରରେ ହସିଦେଇ କହିଲେ କପିଳାସ ପାଇଁ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ରୁ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଆସିଛ ଚାନ୍ଦା ନେବା ପାଇଁ, ଆରେ ବିଦେଶ ଯାଅ….? ତାପରେ ଆମକୁ କହିଲେ ବମ୍ବେ, ଦିଲ୍ଲୀ ଯା ,ଆମେ କିନ୍ତୁ ୧୦ ହଜାର ଟଙ୍କା ଧରି ଆସିଲୁ କପିଳାସ ଯିବା ପାଇଁ । ଏବେ ଭଳି ଯଦି ମୋ ପାଖରେ ଆଣ୍ଡ୍ରଏଡ଼ ମୋବାଇଲ ଥାନ୍ତା ତେବେ ୫୦୦ ଫୋଟୋ ଥାଆନ୍ତା ! ଯିଏ ମିଶିଛି ସେ ମଜା ପାଇଛି… ଆଜିବି ମାନେପଡ଼ ହେ ମୋର କଳିଙ୍ଗ ର ବୀର – ବିଜୁବାବୁ !! ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କରୁଛି । 
